Νήπιο χωρισμένων γονιών

Υπάρχει μια ενοχή που ξεκινά πάντα απ'το εξής δίλημμα: Είμαι πολύ καμμένη που γράφω βιωματικά στο blog μου; Ή ψώνιο ή εγωκεντρική;
Μετά θυμάμαι ότι είναι το blog μου κι ότι ο πρωταρχικός σκοπός του blogging ήταν ακριβώς αυτός. Όπως και ο σκοπός του Facebook ήταν να κρατήσεις επαφή με παλιούς συμμαθητές/συμφοιτητές κάτι που οι περισσότεροι θα αποφεύγαμε με κάθε κόστος.


Πειρατές ή Ρομπέν των Σειρών;

Στη ζωή δεν είχα κι έχω πολλά χόμπυ. Ειδικά πια ο χρόνος είναι τόσο περιορισμένος που όταν γυρνάω σπίτι τρώω και κοιμάμαι. Πριν κοιμηθώ όμως, κατεβάζω τα επεισόδια των σειρών που προτιμώ για να τα δω με το καλό το Σαββατοκύριακο.

Και είναι κάτι που δεν το κάνω μόνον εγώ αλλά όσοι φίλοι μου έχουν πρόσβαση σε Η/Υ με σύνδεση ADSL (κάποιοι προνομιούχοι και VDSL) και γνωρίζουν πόσο εύκολα μπορείς να κατεβάσεις ένα torrent (it's a couple of clicks deal, really).

Όταν είχα περισσότερο χρόνο, κάτι που αγαπούσα πολύ να κάνω και ακόμα αγαπώ, ήταν ο υποτιτλισμός. Για να είμαι ειλικρινής είμαι ακόμα εν δυνάμει υποτιτλίστρια γιατί αρνούμαι να αφαιρέσω αυτό τον τιμητικό τίτλο από πάνω μου.


Μια αθώα διαδρομή στο τραίνο

Οι διαδρομές που ξεκινούν στην Ομόνοια, έχουν πάντα προοπτική να γίνουν ιστορίες να διηγείσαι.

Ζώα και πρωτόζωα

Τα πλάσματα έχουν μεγαλύτερη αξία αντιστρόφως ανάλογα με τα πόδια τους; Έστω, μπορούμε να σκοτώνουμε για πλάκα ζώα και να τη γλυτώνουμε γιατί είναι "ζώα";


Πληρώνοντας τη ζωή με φακελάκι

Διαβάζω γι'αυτόν τον δύσμοιρο στον "Ευαγγελισμό". By pass χρειαζόταν, by pass έκανε με 20 ημέρες καθυστέρησης. "Η εγχείρηση πέτυχε μας δυστυχώς ο ασθενής απεβίωσε". Ο γιατρουδάκος θα πάει σπίτι του, οι νοσοκόμοι θα πάνε σπίτια τους, κάποιος θα αναγγείλει την ώρα θανάτου και γι'αυτούς εκεί θα τελειώσει.

Και μένει πίσω μια οικογένεια που δεν μπορεί να πιστέψει πως χάθηκε ο άνθρωπός τους για τα λεφτά.


Ρίκο

Σαφής ο τίτλος. Ρίκο -όχι πια- Βολιδομπουκίτσας.


New Year's Revolution

Όπως κάθε χρόνο είτε μέσω sms (βλ. στίχοι) είτε μέσω του timeline μου (άλλοτε wall) στο fb, είτε μέσω του twitter, εύχομαι καλή χρονιά με Φοίβο Δεληβοριά. Γιατί είμεθα κι εμείς που ποτέ δεν εναρμονιστήκαμε με το περίεργο γιορτινό πρωτόκολλο.



Περιμένω το 2014 να βρω δουλειά, να πάρω πτυχίο (έστω κι αν η ορκωμοσία γίνει το 15, το 16, ποτέ δεν ξέρεις), να μου μάθω να περνάω καλά μέσα στο σώμα μου και κυρίιιιιως να περνάω καλά με την ψυχή και το μυαλό που κουβαλάω. Ακόμα και τα party animals, ξέρετε τι εννοώ!


Καταρρίπτοντας 11+1 φράσεις αισιοδοξίας

Οι φίλοι με θεωρούν πεσιμίστρια. Θεωρώ τον εαυτό μου ρεαλιστή στο γενικό πλαίσιο κι ειλικρινά οτιδήποτε πέραν του ρεαλισμού (ακόμα και την απαισιοδοξία), τo θεωρώ σπατάλη. Όπως είπε κι ο Tristan Bernard "Οι αισιόδοξοι κι οι απαισιόδοξοι έχουν ένα κοινό ελάττωμα: Μισούν την αλήθεια". Ναι, έχω ανοίξει site με γνωμικά.


Flirting μούμπλε



Κάθε φορά που εμπνέομαι για μια νέα ανάρτηση, σκέφτομαι τον εαυτό μου στο μπαλκόνι με κουβέρτα, λευκό κρασί και laptop. Τελικά πάντα γράφω οκλαδόν, με το πάπλωμα γύρω μου, στα πόδια μου η γάτα, πίνοντας χυμό.

Γενικά, ποτέ δεν πετυχαίνω το σκηνικό της πετυχημένης συγγραφέως που με φαντάζομαι μέσα. Επίσης ούτε και το ρόλο της femme fatale για τον οποίο προορίζομαι γονιδιακά.


The to-do list v.2

Όπως είχα υποσχεθεί, είμαι πάλι πίσω στη λίστα! Χαίρομαι γιατί αυτή η στήλη σας άρεσε και σας ενέπνευσε να μου στείλετε ιδέες αλλά και δικές σας εμπειρίες. Περιμένω πάντα τα σχόλιά σας (στις αναρτήσεις) και τις προτάσεις σας.